oplossing gevonden

De quilt 'geen kind meer' heeft ruim een week aan de muur gehangen. Ik heb gemerkt dat het voor mij een goede manier was om te zien wat er nog aan de quilt moet gebeuren. Vooral 's avonds kon ik goed zien dat aan de linker kant een heel licht gekleurd vlak zat tov de rest. Er zat een licht groene vlak achtergrondstof in. Bovendien stond deze ietwat bol dus moest dat zeker nog gequilt worden. Maar vind daar direct maar een oplossing voor.

Afgelopen hadden we onze eerste bijeenkomst van de artgroep uit het noorden en daar legde ik dit probleem ook voor. Ina kwam o.a. met het idee om alles te echoën, maar dat zag ik niet zitten. Verder zag Marjolijn nog al wat stukje loszitten. Dus gisteren eerst maar eens aan de gang gegaan om alles na te lopen en dat wat nog los zat vast te naaien. Ook moesten rondom de fresia's nog wat spagettisteekjes genaaid worden. De piepkleine blaadjes van de stengel begonnen ook los te zitten. Hier zat alleen maar vlisofix achter. Dus die ook direct allemaal maar met de hand vastgestikt.

Herkennen jullie het dat je steeds het probleem voor je uitschuift en dan ineens de oplossing ziet? Dat overkwam mij dus met het groene vlak. Ineens wist ik het. Daar moeten ook jeetjes op. Alle verschillende kleuren garen wat ik had gebruikt waren vorige week al opgeruimd, maar om de een of andere vreemde reden lag er nog steeds een lockgaren van zwart met een gouden lurex draadje er doorheen. En dat was nu net het garen wat uitermate geschikt was om het lichte vlak donkerder te maken.

Dus voetje 43 van de bernina gepakt en de draad er doorheen gedaan. Een heel klein zigzagsteekje gebruikt, want ik had al eens eerder dit garen gebruikt samen met voetje 43 en ik wist nog dat het eigenlijk te dun is voor dit voetje. Ik heb het toch maar geprobeerd en zag al snel dat jeetjes maken met voetje 43 niet echt handig is. Want om jeetjes te naaien moet je steeds over dezelfde draad terugnaaien en dan zou dat wel erg dik worden.

Dus heb ik gekozen voor hele kleine slingertjes. Op te veel plekken werd het lockgaren niet meegenaaid, dus heb ik voor een kleine aanpassing gekozen. Eerst alle slingertjes genaaid met zwart garen. En nu naai ik het lockgaren met de hand vast. Het gaat niet snel maar werkt wel heerlijk ontspannend.

quiltwerk is af

Ik heb geprobeerd jullie zoveel mogelijk te laten zien van het hele proces. En nu ben ik op een punt beland dat ik iets heel raars ga doen. Het quiltwerk is in eeste instantie af, maar misschien nog niet helemaal. De achtergrondstoffen heb ik niet gequilt. Dat zijn soms best grote stukken. En ik kan nu nog maar moeilijk inschatten of het ook quiltwerk vereisd. Daarom heb ik em op maat gesneden en wil em eerst biezen. Dan laat ik em een paar dagen uithangen en dan beslis ik wel of er nog meer moet gebeuren. Dat op maat snijden was weer een hele strijd. Door mijn oogproblemen gaat dat meestal fout. En ook nu weer.

Ik doe zo m'n best om het heel netjes te doen en toch mankeert er weer 2 cm aan. Dus maar weer gesneden met als resultaat dat niet meer alle delen mooi in z'n geheel getoond kunnen worden. Oh, wat haat ik het dat me dat steeds niet goed lukt. Enfin, hij is nu netjes op maat. De biezen gaan er om heen en de tunnels worden vastgezet. De achterkant vind ik vaak ook schitterend om te zien en nu helemaal met het vele verschillende quiltwerk.

slinger

Dan was er nog een leeg plekje met een mooi lapje dat nog om bewerking schreeuwde. Omdat je toch moet herhalen heb ik een mooie slinger op de stof getekend en deze bewerkt met de ketting die ik van Fien kreeg. Van te voren had ik de slinger ook getekend op doorzichtig papier zodat ik steeds kon controleren of het nog wel goed ging.

Het kost even tijd, maar dan heb je ook wat. Het voordeel van zo'n ketting is dat je niet alles kraaltjes vast hoeft te zetten, maar juist in de rondingen wat extra vastzet. En ik moet zeggen dat ik deze wel erg geslaagd vind.

eindelijk

De tekst van het lied "geen kind meer" heb ik ook in de quilt gebruikt. Dit was dan ook zo'n beetje het laatste wat ik nog moest quilten. Ik heb op mijn bernientje bij de siersteken gezocht naar een patroontje gelijkend op de jeetjes van leah. En die stond er dus, met een beetje fantasie, ook wel bij. Als ik het met goed herinner 148. Omdat het bij de hartjes fout ging en ik later een mail van Ina klik hier kreeg dat het misschien door de rondingen kwam, dacht ik toch echt dat het hier, met alleen maar rechte lijnen, wel goed zou gaan. Fout gedacht. Ja, natuurlijk gaat het proeflapje wel weer goed. En nee, ik trek niet aan het werk, ik laat de machine haar werk doen. En toch zijn de afstanden weer ongelijk.
In het groter geheel zie je er niets van terug, maar het stoort me wel.

de jeetjes doen het goed

Om het quiltpatroon ook maar weer eens te herhalen, deze keer ook om de foto van mijn moeder. Nienke klik hier vroeg er al om. Ik was dus helemaal vergeten om jullie te vertellen welk nummer ik steeds gebruik. Het is nr. 80 van leahs blog. klik hier

verdere bewerking

Op de beurs in Zwolle kocht ik van die mooie glittersteentjes. Een hotfix apparaat had ik al, dus nu kon ik direct aan de slag. Het kostte toch meer tijd dan ik verwacht had, maar het resultaat vind ik wel erg mooi.

De groene rondjes had ik vastgemaakt met vlisofix. Maar doordat je toch best lang met zo'n groot project bezig bent, begonnen ze toch wel los te laten. Eentje was zelfs helemaal verdwenen.Dus die heb ik eerst vastgezet. En om dat stiksel, precies daar waar de rondingen elkaar raken, heb ik de strasssteentjes vastgezet.

Een ander deel van dit gedeelte had ik met glittergaren genaaid in hetzelfde patroon. Maar daar kun je niet echt veel van zien, dus dat moest toch wel gepimpt worden. Van Fien kreeg ik o.a. een zakje met goudkleurige pailletjes dus die heb ik in de ronding vastgenaaid. Een tijdrovend werkje, daar was ik een hele middag mee zoet. Daar bovenop heb ik nog groene kraaltjes vastgezet. Al met al vind ik het wel erg kitscherig (schrijf je dat zo?) maar ik laat het eerst zitten. Het kan er immers zo weer afgehaald worden. Deze foto heb ik buiten gemaakt en daarom schijnt de zon er precies in.

natuurlijk ben ik al veel verder

Het leuke aan het quilten van deze quilt is dat je steeds van naald en garen wisselt. Het is in ieder geval niet verstand op 0 en blik op oneindig. De ene keer lukt het beter om te bedenken hoe je iets gequilt wilt hebben. En zie je het even niet dan is er altijd wel weer een ander stuk dat gequilt wil worden. Inmiddels heb ik de bladdeeltjes van de fresia's met dmc garen geborduurd.

De achtergrond heb ik met knalgroenglitter garen bewerkt met spagettisteekjes. Aan de zijkant heb ik niet alles met steekjes bewerkt omdat dit handwerk is en ik niet het risico wil lopen dat wanneer ik de quilt op maat ga snijden er draadjes los gaan laten. Dus die doe ik wanneer de quilt helemaal gebiesd is. Op de handwerkbeurs zag ik een mooie suedeachtige groene stof die ik gekocht heb voor de bies. Dus dat is ook weer geregeld.
De onderste helft van de quilt is nu nagenoeg af. En ik krijg de indruk dat ook in het bovenste gedeelte niet echt heel veel meer hoeft gebeuren.

foute hartjes

Een paar jaar geleden kocht ik ook op de handwerkbeurs in zwolle een hele mooie zijden garen. Nog nooit gebruikt en nu kwam deze mooi van pas qua kleur. Omdat ik er nog nooit mee had gewerkt eerst maar op een proeflapje geprobeerd. Dat doe ik trouwens bijna altijd. Op het proeflapje zijn de steekjes mooi gelijk dus maar op de quilt naaien dacht ik. Oh ja, het gaat om steek 156 van de bernina.

De eerste 4 hartjes ging nog wel maar al vrij snel kreeg ik toch de indruk dat niet alle hartjes evenveel afstand van elkaar hadden. Dus de draden afgeknipt en kijken. Inderdaad, het verschil was wel groot. Nou ja, dat werd dus weer uithalen. Zal toch aan het garen liggen. Tenminste, dat dacht ik. Deze keer aurifill garen gebruikt en weer op het proeflapje geprobeerd. Ook nu ging dat goed.

Omdat je met dit soort acties heel langzaam naait maar in mijn geval ook nog rare rondingen moet maken, was ik al wel ver toen ik vernam dat mijn bernientje weer kuren kreeg. Ik wist nog heel goed wat voor prutswerk het uithalen was, dus nu toch maar doorgenaaid. Zij zijn nog steeds niet mooi gelijk, maar ik ga het echt niet weer uithalen.

allemaal jeetjes

Op de link van Leah http://freemotionquilting.blogspot.com vond ik een mooi klein qultpatroontje. Allemaal jeetjes en die mogen alle kanten op. Door er mooie rondingen in te maken vond ik em erg geslaagd als vulpatroon. Deze laat ik later zeker terug komen. kost wel veel tijd, maar dat is niet erg. Het was gewoon heel leuk om te doen.

Op deze foto kun je het totaal rechtsonder zien. De "druppeltjes"zijn al eerder gequilt. Nu moest ik toch echt verder om de vlakken op te vullen zodat de losse ondergroonddelen ook vast komen te zitten. Sommige stofdelen overlappen elkaar dus is het steeds kijken wat het eerste gequilt moet worden om wel goed uit te komen.

quiltwerk

Inmiddels zijn de grote delen wel gequilt. Althans, de dingen die erop zijn geplakt met vlisofix. Nu moeten de ruimtes eromheen gequilt worden. Hiervoor ga ik eerst op zoek naar mooie quiltpatronen want het moet wel bij het geheel passen. Om alles domweg te meanderen is leuk om te doen, maar voegt niet zo heel veel toe. Zoals ik gisteren al schreef, heb ik de lichte bloemenstof om de suedeachtige bloemen gequilt. Lekker makkelijk met een mooi resultaat.

De foto waar mijn moeder alleen op staat, heb ik inmiddels van een contour voorzien, wat er omheen komt, daar denk ik nog eens over na.

Het quilten is begonnen

Inmiddels is al zeker meer dan de helft van de quilt gequilt. Dat vind ik altijd heerlijk om te doen en nu helemaal nu mijn bernientje weer is genezen van haar kwalen. In dit doek zit niet echt een midden, dus ben ik maar begonnen met een heel raar stuk die een groot deel van het midden inneemt: de donkergroene stof die bewerkt is met puffpaint. Ik heb aan beide kanten van het puffpaint heel strak er tegenaan gequilt. Dat geeft nog meer diepte.
Het doek bestaat uit 3 hoofkleuren. Een lichte, midden en donker. De lichte stof is een hele rare stof van suedeachtig materiaal met fluweel. Dus heb ik om alle suedestukken heen gequilt. Is ook niet spannend om te laten zien.

Het deel wat daarna kwam is de bovenste met al die rare drupjes. Omdat de sari van een heel aparte rafelige stof is gemaakt, heb ik dat wel eerst op een proef geprobeerd. Een rechte steek en een kleine zigzagsteek. De laatste bleek echt het mooitste effect te geven. Op de foto kun je zien dat de bovenste rij is gequilt en de onderste moet nog. Misschien kun je het verschil zien.

Het rechtse deel van dit onderdeel is uit 1 stuk van de sari. Deze sari bestaat uit verschillende patronen en dit stuk is het grooste gedeelte met mooie lijnen. Ik heb deze lijnen gequilt en ook dat effect is heel mooi geworden.

Als laatste dan toch maar weer een totaalfoto. Deze keer is hij overdag genomen, dus zijn de kleuren ook iets beter te zien. Er zitten echt nog stukken los en sommige daarvan hangen naar beneden, dus niet alles is even duidelijk te zien. In het midden zit nog een foto van mijn moeder. Daarvan heb ik de contouren gequilt. Nu worstel ik alleen nog met de teksten hoe die te quilten. Van diverse mensen kreeg ik al tips waar ik erg blij mee ben, maar ik ben er nog niet echt uit.

top is nagenoeg af

Ik heb jullie lang genoeg in spanning gehouden. Nu kan ik de top in zijn geheel laten zien. De foto is wel 's avonds genomen dus niet helemaal helder. Mijn dh zei: hij is wel erg groen. Dus wat dat betreft ben ik wel geslaagd. Maar oh, wat vond ik het eng om de foto's en tekst op het stof vast te zetten. Eerst had ik die lappen op vlisofix gestreken en toen zaten er allemaal bubbels onder. Maar bij het vaststrijken ging dat gelukkig allemaal weg. Her en der zitten nog stukken gespeld en waarschijlijk kun je dat nog wel zien, want hij hang niet echt mooi. Nu kan het quiltwerk beginnen.

deel 9, de laatste

Ik had er al eerder 2 stukken stof voor dit deel uitgeknipt en erop gespeld. Dus tot dan wist ik echt niet wat ik met die stuk aan moest. Uit pure wanhoop Marjolijn http://marjolijnquilts.web-log.nl maar es gebeld of ze in de buurt was. Zij had andere bezigheden waarvan ik later de primeur kreeg. En omdat we elkaar toch de volgende dag zouden zien, had het ook geen zin om vanavond naar haar toe te gaan, want dan kon ik immers niets doen. En lang kan ik nu eenmaal niet wachten en gelukkig maar ook toen ik vanavond ineens zag dat het een kopie van deel 2 was, dus ook zo verwerkt kon worden. Alleen met andere stoffen.

Als ik aan zo'n groot project werk, trek ik letterlijk en figuurlijk alles uit de kast, zodat ik alleen maar op de grond hoef te zoeken naar de juiste stoffen. Zo kwam ik een prachtige zijden stof tegen met borduurwerk erop. Helaas zaten daar witte draden in, dus wist ik ook weer waarom ik em niet eerder had gepakt, want de basiskleur was precies goed. En ineens wist ik het: ik ga die witte draden gewoon kleuren met een goudkleurige stift.

Eerst even geprobeerd natuurlijk want je wilt toch niet meemaken dat ie al vastzit en dat dan blijkt dat het niet het gewenste resultaat zal geven. Maar die zorgen waren nergens voor nodig, want het werd perfect. Bovendien was het ook nog gekrinkelde zijde, dus eerst ook nog even gestreken om te zien of ik em glad kon krijgen. En ja hoor, ook dat ging perfect.

In de loop der jaren heb ik van zo ontzettend veel mensen stof gekregen, maar heel soms twijfel ik van wie ik wat heb gekregen. Zo de zijde die ik hierboven heb beschreven, die kreeg ik volgens mij van Yvon, maar anders van Fien. Zo komt in dit deel een heel rijk gedecoreerde gouden bruidstof voor die ik of van Fien of van Rudy heb gekregen. Deze prachtige stof zou in eerste instantie in deel 2 komen, maar doordat ik er vlisofix achter had gestreken en daarop het patroon had getekend en toen uitgeknipt, had ik em dus gespiegeld geknipt. Omdat ik er maar heel weinig van heb was het daarna eigenlijk niet meer mogelijk om em te gebruiken.

Maar hier kon het gelukkig wel. Juist omdat het zulk mooie stof is heb ik er voor gekozen om er niets omheen te doen. Op de laatste foto zien jullie het resultaat met in de rechteronderhoek nog een heel klein deeltje wat ik al eerder liet zien. Deze zit nog niet vast.

einde is in zicht; deel 8 bewerkt, nog 1 te gaan

Er zitten veel onmogelijke patroondelen in. En bij ieder deel denk ik weer: wat moet daar nu weer mee. Komt voornamelijk omdat dit voor mij een heel nieuwe manier van werken is. De ene keer vind ik het leuk en de andere keer laat mijn fantasie me in de steek. Uiteindelijk heb ik voor dit deel gekozen voor herhaling van een patroon.

Eind oktober vorig jaar zijn hebben 2 quiltvriendinnen bij ons gelogeerd. Toen Marian, een van de twee, zag wat voor vreemde stofjes ik allemaal gebruik, kreeg ik een week later allerlei prachtige stoffen van haar toegestuurd. Daar zat o.a. een prachtige gouden stof in die zij gebruikt had om carnavalskleding te maken. Nu kwam die prachtig van pas.

foto's bewerken

Vandaag ben ik bezig geweest om alle onderdelen waar tekst en foto's op komen te bewerken. De meeste had ik al eerder afgedrukt op stof maar dat gaf niet het gewenste resultaat. Ik heb hier in ieder geval van geleerd dat ik pas kan gaan afdrukken wanneer ik precies weet wat ik waar wil hebben.
Vorige week heb ik bij www.cordiatelier.nl nog 2 mooie zijdes gekocht en daar pronken nu mooie foto's op. Met

1 foto ben ik wel heel lang bezig geweest. Die was gescand van een oude pasfoto. Dus eerst alles rondom wit gemaakt, want anders zie je precies waar de foto begint en stopt. Daarna moest de foto nog geroteerd worden zodat ie wel mooi vertikaal in de quilt verschijnt. Op het patroondeel waar de foto moet komen, had ik een lijntje getekend wat de horizontale lijn van de quilt wil aangeven. Nu staat de foto heel raar op het lapje, maar uiteindelijk in de quilt zelf, dan komt ie wel mooi te hangen.

Ook het versje van mijn moeder in mijn poesiealbum had ik al eerder afgedrukt. Maar die wat nu niet echt mooi geworden. Dus ook die heb ik weer bewerkt. Alle pikkeltjes erom weggehaald, nu is het allemaal weer mooi zonder zwarte vlekjes ed. Dit soort acties zijn dan ook alleen mogelijk met een fotoprogramma. Het kost veel tijd, maar dan heb je ook wat. Haar eerste regel "Lieve Christina" heb ik op dezelfde stof nog een keer afgedrukt. Die komt nog weer terug in een heel klein deeltje.

Deze foto heb ik jullie al eerder laten zien, maar hij is nu dan ook afgedrukt op zijde. Mijn moeder kennende had ze het prachtig gevonden om op zulk mooie stof afgebeeld te staan. En als je goed kijkt, kun je op deze foto onderaan ook haar geliefde fresia's zien staan.

Ook is het me nog gelukt om de hele tekst van "geen kind meer" op een patroondeel te krijgen. Dus ook deze nog afgedrukt op groene zijde.
Eigenlijk houd ik helemaal niet zo van foto's in een quilt. Maar nu is het functioneel en ben ik er wel bij mee. Ik vind het gewoon prettig om te weten hoe alles moet en dan pas ik het ook toe. Maar of ik dat in de toekomst nog eens gaan doen, dat zal moeten blijken.

deel 7 is verrassend geworden

Voor deel 6 had ik alles al uitgetekend, maar op het laatste toch besloten de fresia's op deel 7 te maken. Meer contrast. Zoals ik al eerder heb verteld, kan ik absoluut niet tekenen, maar gelukkig ben ik handig genoeg op het www om leuke tekeningen te vinden. Deze tekening is de basis voor mijn fresia's.

Deze keer niet gekozen voor vreemde stofjes maar voor mooie batikjes. De tekenlijntjes waar ik in een later stadium met borduurzijde ga borduren heb ik er wel meteen op getekend. De steeltjes zijn gemaakt van het band dat ik ook verwerkt heb in de shawl voor monique. Maar nu heb ik em driedubbel gevouwen en met de hand vastgenaaid. Er zit een prachtige glans over, maar achteraf was iets meer groen wellicht toch mooier geweest.

In een eerder stadium ben ik natuurlijk wel even op zoek geweest naar kant en klare stof met fresia's, maar heb het niet kunnen vinden. En ondanks alle pietepeuterige stukjes die soms voorbij kwamen, ben ik nu blij dat ik voor deze optie heb gekozen. Want direct al bij de eerste bloem vond ik het mooi worden.

Het tekenpapier dat ik heb gebruikt, heb ik nog over van de cursus bij Colette Berends in Zwolle. Alleen ik weet niet meer hoe het heet. Maar het is wel heerlijk werken. Je legt het steeds op ieder deeltje dat je ergens hebt liggen en je ziet direct of het op de juiste plaats ligt. Zo kon ik ook rustig bepalen waar iedere bloem moest komen.

deel 6

Bij ieder nieuw onderdeel merk ik dat ik het moeilijk vind om te bedenken hoe je zo'n deel nu weer moet bewerken. Er zijn heus wel meer opties, maar ik houd niet zo van vierkant, driehoek of wat dan ook. Het moet eigenlijk rond zijn. Hoe ronder, hoe mooier ik het vind. Nu heb ik geleerd dat je dingen terug moet laten komen in een quilt, om balans te krijgen.

Dus heb ik de resten van deel 2 hiervoor weer gebruikt. Of eigenlijk zijn het niet de resten, maar de andere kant van de rondgeknipte deeltjes. Immers, aan de andere kant zitten de tegenovergestelde rondingen. Dus met mijn minitrijkijzertjes heb ik lekker alles aan elkaar geplakt. Best een rustgevend werkje. Dat mag ook wel want vandaag ga ik iets heel nieuws toevoegen waarbij ik per dag verander van idee. Maar dat zien jullie morgen wel hoe het geworden is.

Inmiddels is het een zootje

Iedere keer gebeurt het me weer dat als ik met een project bezig ben het een enorme zooi in mijn werkkamer wordt. Misschien ook wel juist omdat ik een werkkamer heb. Want bij ieder patroononderdeel probeer ik weer van alles uit wat mooi zou kunnen lijken.
Tussendoor heb ik ook nog vlsorix geverfd met lumiére in goud en ook heb ik olijfgroene acrylverf gekocht van Amsterdam. Die kleur wordt toch wel veel mooier dat dat goedkopere verf. Maar ik heb tot nu toe nog geen idee waar ik dit wil gebruiken in deze quilt. Maar het is gewoon handig als je dat alvast klaar hebt liggen. En gebruik ik het niet, dan komt het een andere keer wel weer van pas. Voorts heb ik nog 2x stof geprepareerd om foto's op te kunnen printen. Ook vond ik het poeziealbum waarin mijn moeder ook een versje heeft geschreven. Die heb ik inmiddels al geprint. Ook heb ik al foto's op stof geprint, maar omdat het voor mij de eerste keer was, moet ik nog leren dat je dat veel beter kunt doen als je echt helemaal zeker weet waar je het precies wilt hebben. En ook hoe de stof eruit komt te zien als je het bewerkt hebt met ink aid. De eerste keer veranderde niet veel aan het stof terwijl dat tijdens de les bij Ans Kastein www.anskastein.nl wel zo was. Ik had de vloeistof dus niet goed genoeg geschud, want de tweede keer werd de stof wel mooi bedekt.

Het patroondeel dat ik hier laat zien betreft een foto van mijn moeder met mij als klein meisje. Deze heb ik dus al vorige week gemaakt. Vanmorgen zat ik in de keuken waar mijn klimt hangt en die heeft wel een heel klein beetje dezelfde kleuren als deze. En ineens zag ik dat de Klimt hele mooie zijde heeft welke kleur zeker ook in het nieuwe doek zal passen. Dus vanmiddag direct gekeken of ik genoeg grotere stukken zijde in de juiste kleur had. En ja hoor, weer een doos op de grond met de helft ernaast. Gelukkig vond ik nog 2 mooie kleuren zijde die ik vanmiddag bewerkt hebt met bubble jet. Want nu de quilt steeds meer body krijgt, zie ik dat de eerder geprintte stoffen niet echt mooi lijken waar ik ze wil hebben. Ook de tekst van het liedje van Karin Bloemen wil ik er graag in verwerken.

deel 4

Vandaag zijn we naar Helmond en nemen onze kleindochters mee die kant op want die hebben bij de andere opa en oma gelogeerd ivm de verhuizing van hun ouders. Tegelijkertijd kunnen we nu ook direct hun nieuwe huis bewonderen. Maar door Aart zijn tip kan ik nu dus wel bloggen ook al is het als ik dit schrijf donderdagavond.

Deel 4 was zo'n enorm ongelukkig groot patroon met veel rondingen en het ging ook nog alle kanten op. Om dit deel te bewerken heb ik echt letterlijk en figuurlijk alles uit de kast gehaald om te kijken welke stof hier nu mooi op uit zou komen. Ik vond een prachtige gekleurde chiffon. Deze gestreken (nat) en laten drogen op de balustrade. Maar ja, dan moet je wachten he, dus toch nog maar even verder zoeken. En ineens had ik het: puffpaint. Tijdens de cursus die ik dit najaar volgde met o.a. puffpaint, had ik direct maar de hele voorraad van Henny Zikken meegenomen. En daar had ik nog niets mee gedaan.

Ik had o.a. geel en blauw, en daar had ik genoeg aan om een mooie okergele van te maken. Wat dat was nu net de lichte kleur die verwerkt is in de donkere stof. Oh, wat was ik blij toen ik echt helemaal de juiste kleur te pakken kreeg. Maar ja, hoe verwerk je dat dan he. Want ik wilde dezelfde rondingen maken als in deel 2, maar dan met puffpaint. Dus zo'n klein spuitflesje gepakt die ik ook wel gebruik om stof te verven. Een trechtertje erbij. Maar ja, de puffpaint wat toch wel wat droog geworden, dus op hoop van zegen water toegevoegd. Het werd er wel dunner van maar nog niet erg vloeibaar. Maar meer durfde ik er ook niet bij te doen. Ik had inmiddels op internet al es gekeken hoe je het moet verdunnen. Ik kwam lijm tegen, maar dat durfde ik al helemaal niet. Dus toch maar de verfmengsel in het flesje gepropt. Ja echt, ik heb het er echt ingeduwd met de achterkant van een penseel. En toen dat toch maar de rondingen op het stof spuiten. Nou, dat gaat niet zo gemakkelijk als met de slagroomspuit. Ik moest zo enorm stijf knijpen dat mijn handen er zeer van gingen doen. Want eigenlijk moest ik ook met beide handen knijpen om de vloeistof eruit te krijgen. Dat werkt niet bevorderlijk om mooie glooiende bewegingen te maken. Hier en daar zijn de lijnen dan ook niet echt mooi en ook niet overal even dik. Maar onder de noemer: "het is handwerk" vond ik dat ik me wel enige vrijheid kon veroorloven.

Toen dat rotwerk af was, bedacht ik me ineens dat ik niet genoeg rekening had gehouden met de toeslag. Om het geheel mooi uit te laten komen leek het me toch wel essentieel dat alle rondingen goed zichtbaar zouden blijven. Ik mag rustig stellen dat ik vreselijk baalde. Dus heeft het wel een paar dagen geduurd voordat ik echt ging puffen. Maar oh, wat werd dat mooi. Daar werd ik dus wel gelukkig van. En dat gaf mij ook de moed om het patroondeel op de ondergrond te leggen. Want inmiddels was ik ook wel zo ver dat ik de ondergrondstof op tafel had gelegd naast de stik en trek. Immers, dan kun je ook pas alles op maat knippen en vaststrijken. Maar met dit rottige patroondeel wilde het niet echt lukken. Totdat ik op Mariejette haar blog http://marriejetjesquiltjesenzo.web-log.nl/mijn_weblog/2011/02/hoe-doe-ik-het.html las hoe zij het deed. En dat was nu net de tip die ik nodig had.

En ik heb het ook direct toegepast. Inmiddels had ik ook 2 batikjes uit andere patroondelen geknipt want die moesten onder dit rare gedeelte komen te liggen. Het was een heel gegoochel om wel alle rondingen van het puffpaint in het zicht te krijgen en dan ook nog het juiste patroon te behouden, maar met Marriejet haar tip is het wel gelukt. Dus daardoor kan ik jullie nu alles laten zien tot en met patroondeel 4.

deel 3

Op dit deel heb ik een rand met 2 rondingen gemaakt van olijfgroene organza. Ja, ook hier zit weer vlisofix achter. Ooit kocht ik een hele rol en daar heb ik alle dagen plezier van. In 1x zoiets kopen is wel veel geld, maar iedere keer naar de winkel moeten voor een paar meter zit met mijn grootverbruik ook geen zoden aan de dijk. Ik had eerst ook nog 2 grotere rondjes gemaakt die ik achter de organza wilde hebben, maar dat leek niet mooi. Dus 2 kleinere rondjes gesneden. Ik heb zo'n apparaatje waarmee je stof rond kunt snijden. Met dit soort werk is dat een uitkomst.
Op deze foto kun je veel beter de prachtige stof zien die ik als lichte hoofdkleur gebruik. Het is een stof die dimensie heeft en heerlijk aanvoelt, maar daar heb je met zo'n quilt niets aan.
Dan nu toch maar deel 1 tot en met 3 in zíjn gheel laten zien.

Om eerlijk te zijn is het voor mij enorm moeilijk om super netjes te werken omdat ik niet kan focussen. Dus alle delen knip ik eerst uit met ongeveer een krappe centimeter toeslag. Dit betekent dus zodra ik de delen op hun plek wil leggen het helemaal niet meer klopt. Nu zul je denken dat als je het patroon netjes overtekent dit geen probleem zal zijn, maar ook dat overtrekken is dus een probleem, weer door het niet kunnen focussen. In de praktijk betekent dit dat sommige delen elkaar zullen overlappen, maar daar zie je dan nagenoeg niets van terug. Bovendien geven die extra toeslagen mij ook de ruimte om fouten te verdoezelen.