contrasten

Door de moord op de politieagent in Baflo is het hier in huis de afgelopen anderhalve week een zware tijd geweest. In bloggen had ik zeker geen zin, maar heb wel geprobeerd om alle blogs te blijven volgen. Daar komt nog bij dat het jongste kind van mijn dh met pasen is overleden op 5-jarige leeftijd. Nu 16 jaar geleden. Dat voelt voor hem moeilijker dan de datum zelf.

Vorig jaar waren mijn dh en ik 10 jaar getrouwd en kregen wij van de kinderen kaarten voor pinkproject. Zij spelen muziek van pink floyd. 2 Jaar geleden zijn wij al naar een concert geweest van het NNO dat muziek speelde van Pink Floyd en dat was zo ontzettend mooi dat wij ons hier, juist in die moeilijke dagen, enorm op verheugden. Helaas werd zaterdagavond bitter weinig van het bekende muziek gespeeld, maar juist van dat psychydelische muziek waar ik niet van houd.

Monique, mijn schoondochter, had vrijkaarten geritseld voor de Mattheüs Passion, wederom gespeeld door het NNO. Het was altijd mijn wens om dit eens te zien/horen, en nu met die vrijkaarten was dat een prachtige kans. Dus wat muziek betreft vond ik contrasten wel erg verschillend.

Op stofgebied ben ik tussendoor wel veel bezig geweest. Allerlei experimenten gedaan, maar het bloggen daarover komt vanzelf als de rust ik weergekeerd.

Herstel van de toekomst

Dat is de titel van het lokatietheater in de strokartonfabriek De Toekomst in Scheemda, die wij vanavond hebben bezocht. Omdat de lokatie een net gerestaureerde strokartonfabriek is, die voordien al sinds 1968 niet meer in gebruik was, waren we goed voorbereid met een kussentje voor onder de billen en fleecedekens om ons te verwarmen.

Al direct, nadat we (Linda, Monique en dh) het terrein hadden betreden begon de proloog al in de buitenlucht. Zo kom je al direct in het verhaal en kom je al helemaal terug in de oorlogstijd. Armoe alom.

Verderop werden we getrakteerd op een mooi stukje muziek met daarnaast het uitladen van een heel oude vrachtwagen waarna de stropakken via een lopende band de fabriek in werden vervoerd.

Vervolgens kwamen we bij de ingang van de fabriek waar een enthousiast vertellende gids ons eerst wat vertelde over hoe het vroeger ging in de fabriek en hoe de fabriek tot stand was gekomen.

Daarna nam hij onze groep mee naar binnen langs diverse ruimtes waar hij boeiend vertelde over het fabrieksproces. Tijdens zijn verhaal waren er figuranten die zijn verhaal ondersteunden.
Zo was het in die tijd normaal dat moeder de vrouw tussen de middag langs kwam om haar man te voorzien van koffie en het weinige brood wat had ze te bieden.

De voorstelling zelf was fantastisch om te zien. Het verhaal gaat over strokartonarbeiders die zitten ondergedoken in de fabriek waar de stroman ze vervolgnes nog 6 jaar laat werken en hen in de waan laat dat de oorlog nog steeds over Nederland raast.

Mocht je in de buurt wonen is het zeker een aanrader. Zelfs de prijs van 18 euro voor een kaartje vond ik persoonlijk goedkoop. En voor ons ook nog dicht bij huis.
De kaarten zijn te bestellen via stichting peerd waar je ook meer informatie kunt vinden. Stichting Peerd is het theatergezelschap dat dit prachtige stuk heeft gemaakt. Vergeet ik nog te vertellen dat het stuk grotendeels in het gronings wordt vertolkt.

petticoat

Samen met mijn beide schoondochters ben ik vanavond naar de musical Petticoat geweest in Martiniplaza in Groningen. We hadden ons er al heel lang op verheugd, want de kaarten hadden we al maanden in huis.

Bij binnenkomst stond ons daar een leuke scooter op te wachten. Deze foto is wel genomen met de telefoon, dus zo mooi is ze nu ook weer niet geworden. Maar we kwamen al wel in de stemming van de jaren zestig. Heerlijk om weer helemaal terug te gaan in de tijd. Nou ja, ik moest toen ook nog geboren worden. Ik moest vooral lachen toen de blue diamonds heel even ter sprake kwamen met hun liedje "Ramona". Daar hadden de Monique en Anna dus nog nooit van gehoord. Verder goed uitgevoerde groningse humor. Lekker droog dus. En de typetjes werden uit gronings oogpunt ook zeer goed neergezet.

Ik was nog nooit eerder naar een musical geweest, maar omdat deze zich voor een groot deel afspeelt in Winschoten en er ook gronings in gesproken wordt, leek me dat echt leuk. En dat was het ook. Vooral knap om door mensen uit het westen van ons land gronings te horen praten.

Ik had mezelf van te voren al beloofd, dat als er een cd of dvd te koop zou zijn ik deze zou kopen. En gelukkig was die er al. Dus kunnen we nog es nagenieten. Daar verheug ik me nu al weer op.

We hebben de smaak dus goed te pakken en gaan nu op zoek naar een andere musical.