vestjes gebreid maar niet heus

Ik kan ze nu wel laten zien, omdat ze gisteren in enthousiast in ontvangst zijn genomen.

Al een hele tijd terug wilde ik 2 vestjes breien voor onze kleindochters. Dus ik begon heel ijverig. Direct beide vestjes op de pennen, zodat je zeker weet dat ze gelijk worden. Voor en achterpand dat ging nog wel ook al brak het garen voortdurend en zaten er ook nog heel veel knopen in die door de

fabriek er ingemaakt waren. Maar chenille breidt op zich heel lekker. Maar het zouden vestjes worden met lekkere kabouterpuntmutsen. En daar zat em nu juist het probleem. Wat een onmogelijk patroon. Dus liet ik al in september aan Ellie zien hoever ik was en hoe nu verder. Maar zij vond het geen enkel probleem en zei dat ik er maar 2 bodywarmers van moest maken.
Natuurlijk wil ik jullie een fotootje van de meisjes niet onthouden.
De eerste foto toont een trotse oma met Isa en de tweede is vader Kor met Vera. Het zijn zulk ongelooflijk makkelijke kinderen.

In de auto was Isa al voor half 3 wekker. Toen wij om 4 uur arriveerden had ze alleen maar wat liggen brabbelen. En Vera heeft alleen maar geslapen. Vanaf hun geboorte zijn het al zulk zoete kinderen.

deel 4

Vandaag zijn we naar Helmond en nemen onze kleindochters mee die kant op want die hebben bij de andere opa en oma gelogeerd ivm de verhuizing van hun ouders. Tegelijkertijd kunnen we nu ook direct hun nieuwe huis bewonderen. Maar door Aart zijn tip kan ik nu dus wel bloggen ook al is het als ik dit schrijf donderdagavond.

Deel 4 was zo'n enorm ongelukkig groot patroon met veel rondingen en het ging ook nog alle kanten op. Om dit deel te bewerken heb ik echt letterlijk en figuurlijk alles uit de kast gehaald om te kijken welke stof hier nu mooi op uit zou komen. Ik vond een prachtige gekleurde chiffon. Deze gestreken (nat) en laten drogen op de balustrade. Maar ja, dan moet je wachten he, dus toch nog maar even verder zoeken. En ineens had ik het: puffpaint. Tijdens de cursus die ik dit najaar volgde met o.a. puffpaint, had ik direct maar de hele voorraad van Henny Zikken meegenomen. En daar had ik nog niets mee gedaan.

Ik had o.a. geel en blauw, en daar had ik genoeg aan om een mooie okergele van te maken. Wat dat was nu net de lichte kleur die verwerkt is in de donkere stof. Oh, wat was ik blij toen ik echt helemaal de juiste kleur te pakken kreeg. Maar ja, hoe verwerk je dat dan he. Want ik wilde dezelfde rondingen maken als in deel 2, maar dan met puffpaint. Dus zo'n klein spuitflesje gepakt die ik ook wel gebruik om stof te verven. Een trechtertje erbij. Maar ja, de puffpaint wat toch wel wat droog geworden, dus op hoop van zegen water toegevoegd. Het werd er wel dunner van maar nog niet erg vloeibaar. Maar meer durfde ik er ook niet bij te doen. Ik had inmiddels op internet al es gekeken hoe je het moet verdunnen. Ik kwam lijm tegen, maar dat durfde ik al helemaal niet. Dus toch maar de verfmengsel in het flesje gepropt. Ja echt, ik heb het er echt ingeduwd met de achterkant van een penseel. En toen dat toch maar de rondingen op het stof spuiten. Nou, dat gaat niet zo gemakkelijk als met de slagroomspuit. Ik moest zo enorm stijf knijpen dat mijn handen er zeer van gingen doen. Want eigenlijk moest ik ook met beide handen knijpen om de vloeistof eruit te krijgen. Dat werkt niet bevorderlijk om mooie glooiende bewegingen te maken. Hier en daar zijn de lijnen dan ook niet echt mooi en ook niet overal even dik. Maar onder de noemer: "het is handwerk" vond ik dat ik me wel enige vrijheid kon veroorloven.

Toen dat rotwerk af was, bedacht ik me ineens dat ik niet genoeg rekening had gehouden met de toeslag. Om het geheel mooi uit te laten komen leek het me toch wel essentieel dat alle rondingen goed zichtbaar zouden blijven. Ik mag rustig stellen dat ik vreselijk baalde. Dus heeft het wel een paar dagen geduurd voordat ik echt ging puffen. Maar oh, wat werd dat mooi. Daar werd ik dus wel gelukkig van. En dat gaf mij ook de moed om het patroondeel op de ondergrond te leggen. Want inmiddels was ik ook wel zo ver dat ik de ondergrondstof op tafel had gelegd naast de stik en trek. Immers, dan kun je ook pas alles op maat knippen en vaststrijken. Maar met dit rottige patroondeel wilde het niet echt lukken. Totdat ik op Mariejette haar blog http://marriejetjesquiltjesenzo.web-log.nl/mijn_weblog/2011/02/hoe-doe-ik-het.html las hoe zij het deed. En dat was nu net de tip die ik nodig had.

En ik heb het ook direct toegepast. Inmiddels had ik ook 2 batikjes uit andere patroondelen geknipt want die moesten onder dit rare gedeelte komen te liggen. Het was een heel gegoochel om wel alle rondingen van het puffpaint in het zicht te krijgen en dan ook nog het juiste patroon te behouden, maar met Marriejet haar tip is het wel gelukt. Dus daardoor kan ik jullie nu alles laten zien tot en met patroondeel 4.

deel 3

Op dit deel heb ik een rand met 2 rondingen gemaakt van olijfgroene organza. Ja, ook hier zit weer vlisofix achter. Ooit kocht ik een hele rol en daar heb ik alle dagen plezier van. In 1x zoiets kopen is wel veel geld, maar iedere keer naar de winkel moeten voor een paar meter zit met mijn grootverbruik ook geen zoden aan de dijk. Ik had eerst ook nog 2 grotere rondjes gemaakt die ik achter de organza wilde hebben, maar dat leek niet mooi. Dus 2 kleinere rondjes gesneden. Ik heb zo'n apparaatje waarmee je stof rond kunt snijden. Met dit soort werk is dat een uitkomst.
Op deze foto kun je veel beter de prachtige stof zien die ik als lichte hoofdkleur gebruik. Het is een stof die dimensie heeft en heerlijk aanvoelt, maar daar heb je met zo'n quilt niets aan.
Dan nu toch maar deel 1 tot en met 3 in zíjn gheel laten zien.

Om eerlijk te zijn is het voor mij enorm moeilijk om super netjes te werken omdat ik niet kan focussen. Dus alle delen knip ik eerst uit met ongeveer een krappe centimeter toeslag. Dit betekent dus zodra ik de delen op hun plek wil leggen het helemaal niet meer klopt. Nu zul je denken dat als je het patroon netjes overtekent dit geen probleem zal zijn, maar ook dat overtrekken is dus een probleem, weer door het niet kunnen focussen. In de praktijk betekent dit dat sommige delen elkaar zullen overlappen, maar daar zie je dan nagenoeg niets van terug. Bovendien geven die extra toeslagen mij ook de ruimte om fouten te verdoezelen.

deel 2

Op de een of andere manier zijn de foto's in een andere volgorde gemaakt dan dat ik de onderdelen gemaakt heb. Nu komt het eerste deel wat ik heb bewerkt maar in mijn lijstje van foto's als derde staat. Dit bevordert de chaos in mijn bovenkamer wel, moet ik zeggen.

Dit vond ik een enorm mooi deel om aan te werken. Ook al deden mijn handen uiteindelijk wel erg zeer van al die rondingen knippen. Het goudachtige stof is een sari die ik ooit van mijn vriendin Fien kreeg. Ik mailde haar vandaag nog dat dit al de derde quilt wordt waar een gedeelte van die prachtige sari in verwerkt wordt. Fien kwam ook nog met de tip om nepgouden sieraden bij de kringloopwinkel te kopen, maar daar gaat het mij niet om. Mijn moeder was gek op goud en had ook veel gouden sieraden die ik nu allemaal heb, maar er dus niets mee doe. Als je dan sieraden van anderen gaat gebruiken loop ik toch m'n doel voorbij. Maar het idee was wel heel goed.
Ook op de sari heb ik vlisofix geplakt en die kringeltjes liggen dus net onder de delen die erop liggen.
Althans, dat geldt voor de 2 rechterdelen. Het linker stuk is helemaal van de sari. Het middelste topstukje is een prachtige batik uit eigen voorraad, die nu schitterend van pas komt. En het meest rechtse topstukje is weer het zelfde stukje als ook op deel 1 te zien was.

geen kind meer vervolg

Op Aart zijn blog http://quiltaart.blogspot.com las ik dat hij zijn berichten al van te voren klaarzet en dan aangeeft wanneer ze gepubliceerd moeten worden. Dus ik ging dat vanmiddag eens uitzoeken en heb het gevonden. Dat lijkt me heel makkelijk, want bij mij werkt het vaak zo dat als ik me er dan toe gezet heb om mijn blog bij te werken ik dan vaak wel 3 berichten weet te schrijven, maar dat dan niet doe. Dus nu ga ik in x keer een paar berichten maken en die ze dan per dag publiceren.

In het boek van Gloria staat dat ze alle onderdelen eerst allemaal vastnaait op stik en trek. Dus dat heb ik gekocht. Wat ben ik soms toch een dom gansje, wat dat spul ligt me gewoon niet, dat moest ik toch nog wel weten.
Maar inmiddels had ik het patroon over getrokken op dat spul en de 3 hoofdkleuren uitgeknipt en vastgespeld. Maar omdat ik niet altijd eigenwijs wil zijn (haha) ga ik nu dan toch maar ieder onderdeel apart aangepakken.

Te beginnen bij deel 1:

Omdat de ondergrondstof van dit onderdeel synthetisch is heb ik er vlisofix achter gestreken. Er komen meer onderdelen met deze stof, omdat het een mooie donkere tint is van de kleur die ik als hoofdkleur wil gebruiken. Een beetje olijfgroen dus. Mijn moeders favoriete kleur.
Op dit deel zit een figuurtje van gele tule waar natuurlijk ook vlisofix onderzit. En daarover heen een 2 stukjes van de lichtste hoofdkleur die zeker nog vaker voor gaat komen zoals te zien is op de allereerste foto waar alles nog aan de wand hangt.

Tentoonstelling in kasteel Cannenburch in Vaassen

Op de blog http://quiltscannenburch.blogspot.com/ staat alle informatie en sinds gisteren ook dat je flyers kunt aanvragen.

titel van de quilt

Ik bedacht me ineens dat ik in m'n vorige blog niet verteld had hoe ik aan de naam kwam.

Die is gekomen door een liedje van Karin Bloemen dat is geschreven door Jan Boerstoel, mei 1993.

Ik doe m'n best om de songtekst in de quilt te laten komen, maar het zijn allemaal van die rare patroondelen, dat een A4tje, waar de tekst op gedrukt is, veelal niet past.


Je leeft je eigen leven wat zij er ook van vindt
Je bent al lang geen kind meer al blijf je ook haar kind
Je wilt 'r over praten, maar niet op haar manier
Je zult haar best verdriet doen maar niet voor je plezier
Wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag
En dan opeens dan is 'ie er, die dag

De dag waarop je moeder sterft, dat jij wordt losgelaten
En al haar eigenschappen erft, die jij zo in haar haatte
De Scherpe tong, de bokkenpruik, de zure schooljuffrouw
Die zullen ze dan binnenkort herkennen gaan in jou
En hopelijk ook de andere kant, de aardige, de zachte
Maar of je die hebt meegeerft valt nog maar af te wachten
De dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn

Wat al die jaren fout ging komt dan niet meer terecht
En wat je nog wou zeggen blijft eeuwig ongezegd
De machteloze frasen van je genegenheid
En dat 't niet haar schuld was en ook dat 't je spijt
De dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou
En dan zo graag nog 1 keer zeggen zou

De dag waarop je moeder sterft, de dag die al je dagen
Van dan af aan wat grijzer verft, al hou je niks te klagen
Je hebt je goeie vrienden nog, die staan je ook dichtbij
En als je soms een minnaar zoekt dan staan ze in de rij
Maar niemand zal meer weten hoe je met je pop kon spelen
En niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen
De dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kunt en klein
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn